Ufundowanie kościoła pw. Św. Wawrzyńca w Kutnie
W okresie początków Państwa Piastów w X i XI wieku obszar gminy Kutno znalazł się na pograniczu Mazowsza, Kujaw i ziemi łęczyckiej. Krzyżowały się tutaj trakty komunikacyjne i handlowe z Wielkopolski na Mazowsze, z Łęczycy do Płocka i na Pomorze. Spośród wsi największy potencjał rozwojowy posiadały Kutno i Sieciechów.
Trakt na Mazowsze zapewne zyskał na znaczeniu w czasach księcia Władysława Hermana, gdy Płock stał się główną siedzibą władcy Państwa Polskiego. Prawdopodobnie wówczas wytyczony został nowy szlak komunikacyjny, czego dowodem może być późniejsza lokacja wsi Sieciechów, która swoją nazwę wzięła niewątpliwie od słynnego książęcego palatyna Sieciecha.
W Kronice Galla Anonima z XII widnieje ciekawa wzmianka o „grodzie Sieciecha" na Mazowszu, w którym więziony był syn Władysława Hermana Zbigniew. Niektórzy badacze lokują utożsamiają wzmiankowany gród z Sieciechowem w gminie Kutno, gdzie: „założona jedna z rezydencji możnowładczych Sieciecha i z tej racji został tu wcześnie, może już przez niego ufundowany kościół po wezwaniem św. Wawrzyńca".
Nie jest znana dokładna data fundacji kościoła. Na miejsce lokowania świątyni wybrano niewielkie wzniesienie ma pograniczu wsi Sieciechowa i Kutna ma północ od rzeki Ochnii przy rozwidleniu traktów na Płock i Łowicz.
Przełomowym momentem dla rozwoju ziemi kutnowskiej okazał się przywilej księcia mazowieckiego Siemowita IV z 25 XII 1386 roku dla kasztelana dobrzyńskiego Andrzeja zwalniający go od ciężarów prawa książęcego dla wsi Kutno i Sieciechowo. Ustanowiony został wówczas targ cotygodniowy w poniedziałek, a także jarmark roczny w dniu św. Wawrzyńca (10 sierpnia), czyli w doroczne święto parafii.
Parafia kutnowska do dnia dzisiejszego obejmuje swoim zasięgiem częściowo obszar gminy Kutno.
